Dag 19

datumMaandag 16 juni 2025
van/naarPoncebos – Oviedo
verblijfHotel Carreño

Dit verslag moet nog verder uitgewerkt met foto’s, kopjes etc

Ik had verwacht als een blok te slapen vannacht, maar hoewel ik heel vroeg in slaap val, is het een nacht van au wat doet alles zeer, afwisselend te warm en te koud en veel naar de wc. 

Ondanks dat sta ik eigenlijk best goed op. Vandaag schijnt de zon en de bergen zien er zo nog mooier uit. Toch ben ik er niks rouwig om dat we dit weer niet gisteren hadden. Er is nergens schaduw op het pas, de zon brandt dan ongenadig op je kop. Met dit weer had ik heen en terug niet gered. 

We lopen nog wat rond voor in ieder geval wat mooie plaatjes van de makkelijk berijkbare uitzichten. We overwegen nog even de funicular naar Burnes, maar de trein zelf gaat ondergronds en om nou 22€ te betalen voor waarschijnlijk best een mooi uitzicht maar waar je dan maar heel kort van kan genieten omdat je je bus moet halen…

We zijn overigens de enigen in de bus maar Las Arenas, wat ons verbaast want er gaan maar extreem weinig bussen. Was handiger geweest als het een klein busje was ipv zo’n grote, want de weg is smal en kronkelt flink. De chauffeur zit de halve tocht op zijn claxon, om medeweggebruikers te waarschuwen of aan te dringen nu -grumbel grumbel- eindelijk eens ruimte te maken. 

We gaan vandaag weer zo’n 4 uur doen over een afstand van rond de 100km 

Haast moet je hier niet hebben als je met het OV rijdt. Gelukkig maar dat we geen haast hebben. 

Het uitzicht uit de bussen is op zich weer mooi maar opvallend hoe hoog je eisen worden na een paar dagen Picos. 

In Oviedo spenderen we eerst een paar uur met het worstelen met de Inrerrail app. We willen graag de trein door de Pyreneeën nemen, maar de app kan de juiste trein weer niet vinden. 

Daarnaast hadden we een paar nachten Barcelona bedacht maar dat is zo krankzinnig duur momenteel dat we dat naar bij een nachtje houden zodat we allerlei dingen die we al ingevoerd hadden weer opnieuw doen. 

Als we de komende week naar tevredenheid hebben bedacht, geregeld en ingeboekt gaan we op zoek naar wat te eten. 

We komen terecht bij de sidreria recht tegenover het hotel, waar het eten lekker blijkt, de cider ook en weer spotgoedkoop, en vooral de bediening geweldig. Het is een wat oudere man die – nadat ie doorheeft dat we een beetje Spaans spreken – met lichtsnelheid hele verhalen tegen ons ophangt. We verstaan hooguit 10% maar dat kan de pret niet drukken. 

lees verder: dag 20