Dag 16

datum	Vrijdag 13 juni 2025
van/naar	Gautegiz – Santander
verblijf	Hospedaje Magallanes

Dit verslag moet nog verder uitgewerkt met foto’s, kopjes etc

Opstaan valt nog niet mee! 

Maar  we zijn mooi op tijd bij de bus, gelukkig maar want vandaag via google een ander tijdstip dan gisteren en de bus gaat een kwartier eerder dan we dachten. Mogelijk hadden we van een andere plek moeten vertrekken. 

Vandaag verlaten we Baskenland en gaan we naar Cantabrië. 

We zijn eigenlijk van plan om los picos de Europa te gaan opzoeken, maar we zien eigenlijk niet echt een geschikte optie. Er dus maar eens er goed induiken wat we wel gaan doen!

Nog niet gekeken of we er ook weer goed vandaan komen hahaha maar dat komt vast goed. 

De trein naar Santander voor vandaag regelen is een avontuur op zich. We vragen toch maar even na of we wel met de interrail mogen, dat mag, heb je de app, ja, prima. 

We lopen naar perron 1 zoals aangegeven staat op het elektronische bord, maar worden boven weer weggestuurd naar perron 4. Met onze app komen we niet langs het poortje dus we moeten er langs gelaten worden. Boven staat toch echt een andere trein vermeld die pas na de onze gaat, dus we gaan toch nog maar even informeren. 

Blijkt dat ie gewoonlijk op perron 1 gaat maar dat er een perronwissel is. Je zou denken dat dat aan te geven moet zijn op de elektronische borden. Maar dat is blijkbaar te hoogtechnisch. Doet je toch waarderen hoe goed het eigenlijk in Nederland is geregeld. 

In de trein staat de conductrice verdwaasd te kijken naar onze interrailapp. Volgens haar moeten we een kaartje hebben. Als we vertellen dat we het hadden nagevraagd op het station staat ze ons nog wat vager aan te kijken maar ze noteert op een papiertje dat we naar Santander gaan en loopt maar weer weg. 

Ik ben trouwens zeer onder de indruk van de stoelen in deze trein. Niet alleen zijn ze zeer comfortabel, maar je kunt de rugleuning omklappen zodat de stoel de en of de andere kant op wijst met een heel ingenieus systeem. 

We rijden door een zee van groen, regelmatig zie je letterlijk door de bomen het bos niet meer, de groene wanden slaan met hun takken tegen de treinramen. 

De trein gaat niet bepaald hard, we doen zo’n 3,5 uur over maar iets meer dan 100km. De bus is dan ook de snellere optie, maar ja wij willen uiteraard met de trein. 

Als het af en toe wat meer open is zien we het landschap al weer veranderen naar nog bergachtiger. 

Dan komt de conductrice weer langs, jullie moeten zo meteen overstappen. Huh? Gaat deze niet naar Santender? Nee. 

We zien dat ze het aan iedereen vertelt dus blijkbaar is er iets ongebruikelijks. Iedereen stapt uit en daar komt ze weer: Sorry! We gaan toch wel verder met deze trein. 

‘s Avonds willen we gaan eten bij een Senegalees restaurant, volgens hun website is het open, volgens hun bordje op de deur is het open, maar het restaurant ziet er leeg uit en de deur gaat niet open. 

Nou zijn we onderweg nog een pleintje en straatje tegengekomen met gezellige cafeetjes, dus het wordt weer hapjes met wijntjes.

lees verder: dag 17