Dag 15

datum	Donderdag 12 juni 2025
van/naar	Gautegiz
verblijf	Ozollo Landetxea

Dit verslag moet nog verder uitgewerkt met foto’s, kopjes etc

Na een heerlijk ontbijt doen we nog even rustig aan. We willen naar het bird center en dat is maar iets van 1,5 km hiervandaan en helaas gaan ze pas om 11.00 uur open. 

Interessante info en vooral fijn uitkijken vanaf de observatieplek en de hoge observatie toren. 

De route die we  verder vandaag willen doen gaat juist ten noorden, dus we lopen weer terug en een end verder. 

We volgen in eerste instantie grotendeels de GR 123, maar op een bepaald punt komen we een hek tegen. Hele vreemde plek om het af te sluiten, er is geen andere optie dan er voorbij of een heel stuk terug. Het enige bordje wat er hangt is verboden voor honden. 

We zijn toch maar brutaal en knopen het hek open gaan er door en knopen het weer dicht. 

Het pad loopt een heel stuk verder om opeens soort van op te lossen. De GPS zegt dat we daar ergens rechtsaf zouden moeten en daar vinden we een gat onder prikkeldraad door. We zijn duidelijk niet de eersten die hier ‘doodlopen’. We wurmen er ons onderdoor, Jur trekt nog een gat in zijn shirt en erachter vinden we iets wat met veel fantasie door kan gaan voor een paadje. We worstelen ons door de bramen heen en uiteindelijk komen we weer op een normaal pad. De ene kant op klopt met onze GPS track, de andere kant op staat niet op onze kaart. Wellicht hadden we op de een of andere manier daar vandaan moeten komen, maar hoe dan wordt ons niet duidelijk. 

We lopen tot we rond 15.00 eindelijk bij een van de weinige restaurants zijn die we op de kaart hebben kunnen vinden en eigenlijk de enige die een beetje bereikbaar is. 

Het is een beetje vage situatie met 2 verschillende restaurants die wel bij elkaar horen met een cafe ertussen en allebei een eigen kaart. De ene serveert o.a. een soort paella’s en daar gaan we voor. 

Maar door een vreemd gesprek met de bediening gaan we opeens blijkbaar voor vis van buiten de kaart. En als ze zeggen combineer het met een voorgerecht van de kaart en we zoeken wat uit, zeggen ze opeens maar wil je niet liever asperges (ook buiten de kaart).

Nou ja asperges klinken eigenlijk wel beter dus doe maar. 

De asperges zijn heerlijk, de vis prima en het toetje (wat we wel echt zelf uitzoeken) is een overheerlijke blauwe kaas cheesecake met bosvruchten ijs. 

Als de rekening komt is het wel even schrikken; de vis was krankzinnig duur, wel 3x zo duur als voorgerecht +nagerecht+een fles cider en een fles water bij elkaar… en dat was al niet goedkoop. Nou ja, gelukkig kunnen we het lijen.

We willen niet dezelfde weg teruglopen dus we kiezen een klein paadje wat wel op de Osmand kaart maar niet op Google maps staat. 

Vrij onverwacht gaat het al snel heel steil omhoog een prachtig maar dicht bos in. Het zweet stroomt en het paadje is weer regelmatig van het type: waar is mijn machete?

Op zich vind ik dit omhoog wel okee om te doen, maar hoe hoger we klimmen hoe meer ik me realiseer dat we ook weer naar beneden moeten. 

Het probleem van een creatief brein is dat het niet alleen oplossingen kan verzinnen maar ook problemen waar ik geen oplossing voor weet. 

Doemscenario’s waarbij een van ons zijn been breekt en ik niet weet hoe je hier dan hulp krijgt en zo. 

Maar zoals wel vaker is het allemaal  minder erg dan ik verzin, niemand valt de diepte in, en de afdaling is een stuk subtieler en voor een groot deel op een pad van een paar meter breed ipv een paar centimeters. 

En dan lopen we opeens het bos uit, nog niet helemaal beneden en worden we beloond op een prachtig uitzicht. Wat een cadeautje. 

Dan is het nog maar een kilometer of twee, dat ga ik redden. Tegen een uur of 7 strompel ik, maar ik heb geen bus op hoeven zoeken wat ik op een gegeven moment dacht. 

Ik denk dat het nog geen 15 km was vandaag, maar als je het eten en het bezoek aan het bird center eraf trekt hebben we er een uur of 6 over gedaan en dan zaten er toch ook hele stukken bij waar je goed kon doorlopen. 

Vanavond maar weer eten met wat restjes chips, koekjes, wortels en appels, want een winkel zijn we nog niet tegengekomen. 

lees verder: dag 16