Dag 17

datum	Zaterdag 14 juni 2025
van/naar	Santander – Pocebos
verblijf	Hotel Gargante de Cares

Dit verslag moet nog verder uitgewerkt met foto’s, kopjes etc

De kamer is warm en benauwd en helaas moet we al snel de ramen dichtdoen want ik weet niet wat de gedachte is van luidruchtige werkzaamheden ‘s nachts middenin de stad, maar er is niet doorheen te slapen. Er is een ventilator, die maakt helaas ook herrie, maar gelijkmatig dus beter te negeren. 

We hebben vandaag voor het eerst een wekker gezet want we moeten een vroege trein nemen om het allemaal geregeld te krijgen dat we naar Picos de Eurapo komen vandaag. 

Buiten is het een stuk koeler dan verwacht na de warme kamer en het regent licht. Vandaag niet zo’n probleem, want reisdag. Hopelijk is het morgen weer droog als we op paden naast afgronden gaan lopen. 

Als we op het station aankomen zien we onze trein niet op het bord staan, oh jee gaat het wel lukken dan?

Maar bij navragen blijkt dat we op een ander station moeten zijn! Gelukkig is dat maar 80 verderop en zijn we expres een half uur te vroeg gekomen. 

We moeten weer iemand vragen om ons langs de poortjes te brengen, maar dan kunnen we gelijk als eersten de trein instappen en een lekker plekje uitzoeken. 

We hebben weer een dagje slow travel voor de boeg, vooral het eerste stuk is onthaasten met een boekje in de boemel. 

We krijgen alleen weer te horen dat we een extra overstap hebben. Deze keer wel echt, in Llanes stappen we uit, wachten een minuutje of 10 en gaan in een nog kleiner treintje, formaat bus, en dan heb ik het niet over zo’n lange harmonica-bus. 

De stoelen hier zijn helaas minder comfortabel dan in de andere trein, maar iets beter dan de harde stoelen in de Euskotren. 

De regen weet weer vooral te vallen als we in de trein, in een cafe of in de bus zitten, wel jammer af en toe van het uitzicht, maar dat wordt toch steeds mooier en mooier

Ook de overstap naar de tweede bus is niet erg aansluitend, nu een uur wachten, maar eenmaal in de laatste bus weet je zeker dat het de reis- en wachttijd dubbel en dwars waard is. 

Wat een prachtige bergen!

Rond half zes zijn we in Pocebos, we checken in en er is nog ruim voldoende tijd om alvast wat rond te lopen en veel oeeeeh en aaaaah te roepen. 

Jur heeft nog een korte route gevonden naar een uitkijkpunt en die proberen we. Alleen is deze echt niet geschikt voor mijn hoogtevrees. Na een kort stukje sta ik echt bijna te huilen van frustratie maar het lukt me gewoon niet. 

Heel voorzichtig klauteren we het stukje weer terug. 

Ik hoop dat de route die we morgen willen gaan lopen wel goed gaat. 

Maar we lopen wat gewoon rond op de weg en paden rond het dorpje en ook dat is de moeite van het hier komen al waard. 

lees verder: dag 18