Dag 16 za 29-08-2026

Bantikow – Kagar

61km

Camping am Reiherholz

53.135725, 12.819654

Het hotel dacht dat het een goed idee was om dekbedden te gebruiken die geschikt zijn voor een poolexpeditie. Pas als ik dekbed uit hoes gehaald heb en alleen onder de hoes verder slaap krijg ik een beetje nachtrust. 

We vervolgen vandaag het leuke bospaadje langs het meer dat ons gisteren hier bracht. Nog zo’n 4 km kronkelen, hobbelen en plezier en een klein beetje ruzie met mijn hoogtevrees. Maar dat gaat in de ochtend gelukkig beter dan aan het eind van een vermoeiende dag. 

Vandaag is een leuke dag, een graad of 5 minder warm dan gisteren, vrij veel door het bos en lekker afwisselend. 

Wel vandaag wat meer zandpaden, waarvan redelijk veel toch maar weer lopen. 

Dat schiet niet echt op, maar liever vandaag met het koelere weer. 

Het langste stuk zandploeteren is helaas zonder schaduw op een uitgestrekte heide. Een strook wit-geel zand door een zee van paars. De schoonheid en de stevige bries in de rug maken het allemaal goed te doen. 

Jur fietst een stuk meer dan ik, ik volg zijn bandenspoor dat eruit ziet alsof er 2 dronken anaconda’s zijn langsgekomen. 

Gelukkig is het grootste deel wel goed te lopen, de fiets wil wel rollen zolang ik er niet bovenop zit. 

We zijn wel blij dat we gisteren niet geprobeerd hebben nog een stuk hiervan mee te pakken, want er is weer heel lang niets qua eten of verblijf. En vandaag is de route pittig maar leuk, gisteren zou het slopend geweest zijn. 

Heel hard opschieten doen we vandaag niet, maar we vermaken ons en we hebben (nog) geen haast. Al weten we niet of we genoeg tijd gaan hebben om ook nog helemaal van Berlijn naar huis te fietsen. We gaan het zien en anders bestaan er treinen. 

Op het eind van de middag krijgen we toch nog een lekkere (ijs)pauze en we eindigen de dag weer met zo’n leuk paadje langs een meertje. 

Deze keer liggen er twee bomen boven elkaar, gaan we ertussendoor? Dan moeten de tassen eraf en tillen. Of gaan we toch maar proberen helemaal eronderdoor? Fietsen plat op de grond enschuiven maar! De tassen zijn ondertussen toch al te smerig voor woorden. 

We kunnen weer verder maar dat duurt niet lang. Mijn voorwiel begint te zwabberen. Ja hoor lekke band!

Misschien alleen pompen en straks op de camping aan de slag? Nee ik hoor ‘m ditect weer leeglopen. Er zitzelfs een scheurtje in de buitenband! Net nu we geen reserve buitenband mee hebben. Gelukkig blijken we nog wel buitenband plakkers bij ons te hebben. 

Terwijl ik mijn band er weer op aan het leggen ben komt er een wandelaar langs, hij maakt een opmerking van het gehalte: zozo doet de vrouw het zelf?

Het is toch wel erg dat dat anno 2026 nog steeds verbazing oproept. 

Op de camping is niemand op de receptie. 

Morgenochtend weer. We zetten de tent toch maar op, want het is laat en geen zin nog wat anders te zoeken. 

Gelukkig kunnen we bij iemand geld wisselen zodat we kunnen douchen, er komt maar net genoeg water uit om al het zand, zweet en ander vuil van ons lijf te spoelen. 

Niks te eten in de buurt, dus tijd voor een noodrantsoen. 

Dag 17 zo 30-08-2026

Kagar – Vietmannsdorf

91km

Schorfheide Camp

53.049229, 13.533075

Na een natte nacht is de tent toch helemaal opgedroogd. We pakken alles in, allen de tent nog afbreken en plop daar gaat een schuif open.  Helaas toch een natte tent inpakken!

Het duurt niet kang en als we vertrekken houden we regenjassen met name nog aan om ze te laten opdrogen voor we ze weer inpakken. 

We beginnen met leuke bospaadjes en -wegen. Het rijdt lekker door en als je niet uitkijkt mis je je afslag. Dat heb je dan wel snel weer door, maar als ik een verkeerde weg insla, is het even zoeken naar de goeie. Ik denk ‘m gevonden te hebben, maar Jur roept dat dat is waar we net vandaan gekomen zijn, nou vertrouw ik hem daar in, want hij heeft richtingsgevoel, ik niet. Dus we rijden verder op leuke bospaadjes en -wegen tot we opeens een restaurant en een pension zien waarvan ik zeker weet dat ik ze vanochtend al eerder gezien heb. Zijn we dus echt kilometers weer terug aan het fietsen!

Nou ja dat kost ons dus wel extra tijd maar gelukkig op een leuk stuk route. 

De ochtend gaat eigenlijk erg lekker en we zijn mooi voor de lunch in de stad die we gepland hadden. We hebben een dorpje in ons hoofd als einddoel van vandaag en qua afstand zou dat moeten lukken. 

Maar in de middag wordt de route flink zwaarder. Vrijwel meteen een brug met trappen, dan stapels venijnige heuveltjes waar ik niet tegenop kom. Ik ga kapot en Jurjan ergert zich kapot. Aan mijn tempo en rijstijl, of beter gezegd gebrek aan beide. Hij vindt dat ik het verkeerd doe en denkt dat zijn manier om het te kunnen ook voor mij moet werken, maar ik red dat niet. Dat botst even flink en als ik daarna op een bospaadje langs de Havel mijn fiets weer tegen een bizarre helling op moet sjorren, knapt er iets. 

Dit paadje leek zo leuk als die paadjes langs de meertjes de afgelopen dagen, maar hij is een stuk pittiger. Op en neer, te dicht langs de rand en om de paar meter weer een boom op het pad. 

Met het tenpo wat we nu hebben gaan we ons doel van vandaag nooit halen. Tijd voor een alternatief plan. Een stukje verderop komt het pad op een vrij kleine afstand van een weg. We kunnen onze fietsen door een redelijk open stuk bos slepen en komen zonder extra schrammen bij het asfalt. 

We laten een route bepalen en krijgen twee opties (met tijdsindicatie) een gaat grotendeels gelijk met onze route en dan gaan ee pas vanavonf aankomen, of we nemen de andere en schaven zeker twee uur van de planning af. Op die manier kunnen we – zelfs met een pauze bij een café tussendoor – nog einde middag aankomen. 

Dit betekent de aangeprezen route over de heide overslaan, en gezien onze ervaring slaan we daar ook een stel zandpaden mee over. 

We gaan ervoor. Het is wel even lekker om gewoon even makkelijk over asfalt te fietsen, fijn om een plekje tegen te komen waar we weer even elk een liter alcolvrije hefe naar binnen kunnen werken.  Na de pauze nog een dikke 20km, waarvan de laatste 10 met de wind in de rug. 

Rond half 6 komen we aan op een lief klein campinkje met een zeer vriendelijke ontvangst. Helaas zijn restaurantje en winkeltje in de buurt vandaag niet open, maar we knutselen wel wat met wat we nog ik de tas hebben en voor morgen kunnen we ontbijt bestellen!

Dag 18 ma 31-08-2026

Vietmannsdorf – Berlijn

92km

Hotel Kastanienhof

52.53475, 13.406141

Als we alles ingepakt hebben staat er een heerlijk ontbijtje voor ons klaar. Dat is beter dan weer een pakje hardkeks!

Net als we willen vertrekken barst er een bui los. Nou ja, in ieder geval is de tent deze keer wel droog ingepakt. 

Het gaat best hard maar duurt ook niet al te kang. Helaas betekent het wel dat het zand wat we al snel weer tegenkomen weer in natte vorm is en ons al snel om de oren vliegt en in onze spatborden vastklontert. 

Er is ons op dit traject ‘60km gucci gravel’ beloofd. En na een tijd worstelen in het zand vinden we inderdaad een prachtige gravelweg. 20km lang schieten we lekker op. Maar geen 60 dus. 

Al snel krijgen we weer allerlei andere paadjes. 

Beginnend met weer een leuk bospaadje langs een meertje, waar we lekker zouden kunnen doorfietsen ware het niet dat hier zo ongeveer de hoogste dichtheid van bomen op het pad is dat we zijn tegengekomen. 

Daarop volgen meer trage opties, zoals meer zand, hobbelwegen en meer vreselijk leuke maar lastige bospaadjes. Sommige met te steile stukken, sommige waar mijn hoogtevrees weer tegenwerkt. Kortom: prachtige route, maar opschieten doet het niet. 

Als we zo doorgaan halen we vandaag Berlijn niet, en dat willen we liefst wel. We besluiten toch naar voor een sneller alternatief te gaan: we zoeken de route op die we 5 jaar geleden gebruikt hebben om Berlijn in te komen. 

Het grootste deel daarvan is helaas minder leuk dan we ons herinneren, maar ach wel kekker om even door te kunnen fietsen. De zon schijnt zo ook warmer op ons hoofd dan in het bos, maar ach, goede reden om halverwege nog een frozen yoghurt te eten. En wie heeft die tegenwind besteld? Daar heb je in het bos echt minder last van. 

Maar we komen mooi op tijd bij ons hotel aan, mooi voor etenstijd en voordat het de hele avond flink hard gaat regenen. 

Blij dat we nu niet meer op zo’n prachtig maar eng bospaadje zitten!

Dag 19 di 01-09-2026

Berlijn

Hotel Kastanienhof

52.53475, 13.406141

We slapen uit! Pas om 9 uur zitten we aan het ontbijt!! Haha dat zou gewoonlijk niet echt als uitslapen gelden maar nu heus wel. 

Tijd voor een rustdag, we gaan naar een van onze favoriete musea (Hamburgerbahnhof) en bezoeken eindelijk het Medizinhistorisches Museum der Charité. 

Naar buiten komend staat het vol met brandweerauto’s en ambulances. We lopen er maar met een ruime boog omheen om niemand in de weg te lopen. Ik zie echter een jonge meid, ik denk 15 of 16 op de rand van het dak van een gebouw staan, met een politieagente een paar meter er vandaan. 

Het beeld laat me niet meer los. Ik hoop dat ze haar weten te helpen.

Op het web kan ik er niets over vinden. 

‘s Avonds nemen we het ov naar een buiten swing feestje met live band, waar we niet veel bakken van onze lindy hop en balboa, met onze niet bepaald dansschoenen en een beroerde vloer, mijn enkel waar ik weer eens last van heb en Jur’s rug die hij een beetje verrekt heeft. We vallen allebei halverwege de avond ook al bijna in slaap en aangezien we nog weer zo’n drie kwartier terug moeten reizen vertrekken we al lang voordat het is afgelopen. 

Dag 20 wo 02-09-2026

Berlijn – Brandenburg an der Havel

95km

Wassersportzentrum Alte Feuerwache

52.405649, 12.548569

We halen de fietsen uit de garage van het hotel en helaas, mijn voorband is zacht. 

We hebben gisteren een paar fietsenwinkels in de buurt gezien dus ik ga toch maar eens kijken of ze misschien een nieuwe buiten- en binnenband hebben. Helaas gaan ze pas om 10.00 uur open en daar willen we niet op wachten. 

Dan toch maar een reserve binnenband erin. Die al meteen ook lek blijkt te zijn. De andere hebben we ook nog niet geplakt, dus er ziit niets anders op om 1 vd de 3 lekke banden toch maar te gaan plakken. 

Iemand van het hotel komt al meteen met plakspullen (die we zelf hebben) en een grote fietspomp (wat wel heel veel fijner pompt dan onze best goeie maar toch kleine pomp) heel attent. 

Wat later dan gepland rijden we weg om de lange, bijna helemaal rechtdoor route Berlijn uit te rijden. 

Ik was vergeten hoeveel stoplichten daar staan, maar dat zijn er mogelijk meer dan het aantal bomen op de weg tijdens de rest van de vakantie.  En bijna allemaal staan ze op rood als we aankomen. 

Nou ja, al lang blij dat het een simpele route is, en over fietspaden naast de weg. 

Als we eindelijk echt afslaan, is het knop om: stad uit, bos in. Grünewald heeft wat klimmetjes die ik uiteraard weer trager neem dan Jur zou willen, en wat afdalingen die we toch maar op de weg nemen, want het fietspad is een en al hobbels van de boomwortels. 

Ik krijg toch een beetje kouwe plens op mijn buik wat resulteert in een verveldende buikpijn. In Wannsee krijg ik bijna de neiging om te zeggen: kom laten we op de trein stappen! Ik bind een tshirt om mijn buik om die wat op te warmen en na een korte pauze met warme thee in Potsdam zakt de pijn naar een dragelijk niveau. 

De route is vriendelijk, door het park Sans Souci langs het slot dat behoorlijk in de steigers staat, over kleine weggetjes en fietspaden, over de dijk langs de Havel, waar we ons wel realiseren dat we waarschijnlijk de hele tocht naar huis tegenwind gaan hebben. 

Ondanks lekke band, stoplichten en tegenwind komen we al mooi op tijd in Brandenburg stad aan, waar weer eens alle hotels vol lijken te zitten. Dan maar de camping, met een medewerkster met flauwe humor en een regenbui als we net de tent gaan opzetten. 

Maar er is een dakje voor onze fietsen, de douche is warm en we gaan lekker weer uit eten. 

Dag 21 do 03-09-2026

Brandenburg an der Havel – Maagdenburg 

95km

CityHotel Magdeburg

52.13081, 11.624565

We doen vanochtend nog weer een stukje van de Odyssee, maar dan in tegengestelde richting. 

Als we bij het pontje (wat we dus al keer eerder genomen hebben) aankomen, blijken we een perfecte timing te hebben: een paar minuten voor de eerste vaart!

We fietsen weer over een vreselijk leuk, langs de Havel kronkelend, super glad fietspad, en als de Odyssee afbuigt mogen wij het nog een stuk verder volgen. 

De ochtend begint dus goed, ook daarna nog een stuk, het middenstuk van de route is echter wat taai. Niet per se verkeerd, maar we zijn wat verwend qua afwisseling en zo, en dit is wat eentonig. Ondanks de tegenwind schiet het wel flink op en als we begin van de middag aan het derde stuk beginnen wordt de route gelukkig ook weer leuk. Met een stuk gravel waldweg, overgaand in zeer fietsbaar zand, gevolgd door een erg leuk fietspad dat ons langs de Elbe door het groen behoorlijk dicht bij het centrum van Maagdenburg brengt. 

We hadden gisteren alvast een hotel geboekt, nadat we de laatste tijd toch regelmatig naast de pot pisten. Mijn voorkeur heeft het niet, je al vastleggen voordat je weet hoe de dag gaat lopen, maar gelukkig was het prima haalbaar. 

Het hotel blijkt plat naast trein- en busstation te liggen en het is de eerste keer dat we niet een mooi plekje voor onze fiets kunnen regelen. Er is namelijk niemand om iets mee te regelen: het is een zelf checkin. 

Er is een fikse buitentrap die we opmoeten waar we toch de fietsen maar meenemen. Boven vinden we een redelijk verdekt opgesteld hoekje waar we de fietsen aan een hek vast kunnen zetten. Dan toch ook maar alle tassen mee naar binnen naar de kamer. 

Het hotel heeft echt nul charme, en het bed is wel heel zacht, maar ach, komt wel weer goed voor een nachtje.  

We eten Koreaans bij de Seoul Garden, mogelijk beste Koreaans eten dat we tot nu toe buiten Korea gevonden hebben. 

Dag 22 vr 04-09-2026

Maagdenburg – Helmstedt

56km

Gaststätte & Hotel Goldener Stern

52.228951, 11.005513

Was het restaurant van gisteren een aanrader, het City hotel is dat niet. 

Binnen is het benauwd en warm dus geen andere optie dan de ramen open en hopen dat het wat verkoeling geeft. Dat doet het op zich, maar het laat ook alle herrie binnen. 

We zitten plat naast het station en alle treinen klinken als goederentreinen die met veel kabaal remmen en weer optrekken. Het rammelt, zeg maar gerust dondert, het piept en krijst. Tussen 1 uur ‘s nachts en 6 uur ‘s ochtends is het even stil. Maar ik heb gewoonlijk al niet genoeg aan 5 uur slaap, met een fietsvakantie al helemaal niet. 

Ik ben dan ook niet op mijn best als we vertrekken, gelukkig leidt een fijn fietspad ons redelijk simpel de stad uit. 

Daarna blijft het in principe simpel fietsen, maar leuk is anders. Eindeloze boerenvelden waar de wind vrij spel heeft. En die wind is sinds gisteren nog wat verder aangewakkerd. En natuurlijk nog steeds westerwind. 

Met een ochtendhumeur van jewelste erbij zit er maar 1 ding op: mijn ‘lekker bakkie herrie’ playlist op, blik op oneindig, en buffelen. Met af en toe vloeken op die wind. 

Heel af en toe biedt een stukje naar het noorden wat opluchting, het blijst ben ik met de paar kortere stukken bos waar de wind wat gebroken wordt. 

We besluiten er een korte dag van te maken en vinden na wat zoeken een kamer, zeg maar gerust appartement. 

We drinken en eten wat in de stad, bezoeken een museumpje over de grens die hier liep tussen voormalig oost en west Duitsland. 

Best interessant maar echt een lees-museum en mijn moeie hoofd kan al dat Duits even niet aan. 

Als we naar buiten gaan blijkt het ondertussen echt noodweer. Nog hardere wind en een fikse plens regen. Blij dat de de regenjassen mee hebben genomen, en nog blijer dat we niet meer op de fiets zitten!

We overwegen serieus om binnenkort toch maar op een trein te stappen, maar ICE met fietsplekken wordt nog een uitdaging, en weet niet of we zin hebben in veel overstappen met de fietsen op regionale treinen. 

Morgen maar nig eens een stukje verder fietsen en kijken hoe het gaat.