Dag 8 vr 21-08-2026

Lübben – Großkoschen

94km

Hafencamp

51.490427, 14.036532

Met een strak blauwe lucht rijden we over dijkjes. Met geluk met een mooi pad, met vaak ook niet meer dan een smal spoor door het gras, als je mazzel hebt middenop, maar meestal een dubbel spoor langs de randen. Na de dijkjes volgen landweggetjes door agrarisch gebied. Nog steeds geen schaduw en beetje saai, ik hoop op wat anders. Maar: Be careful what you wish for!

Als we het bos induiken hebben we al snel weer een smal bospad. Schaduw check, niet saai ook check. 

De eerste 20 meter liggen er meteen al 3 bomen over het pad. 

De laatste van die drie is zo dik dat de tassen van de fiets moeten en we allebei aan een andere kant gaan staan om de fietsen eroverheen te tillen.  

Het paadje is wat lastig maar ook even wel leuk. 

Tot we moeten afslaan naar een ander pad. 

Dat pad ligt een heel stuk hoger, dus dat wat op de kaart een afslag leek, betekent bijna recht omhoog. 

Ik sjor met veel gefoeter en inspanning de fiets mm voor mm omhoog.  Halverwege weet ik niet meer hoe ik verder moet. Gelukkig is er een stukje net iets vlakker naast het paadje. Ik sjor met een vloek en een zucht mijn fiets daarop, zodat ik Jur er langs kan laten. Met 1 hand knijp ik mijn remmen in om met de ander mijn tassen eraf te trekken en neer te gooien in de hoop dat ze niet naar beneden rollen. 

Zonder de tassen krijg ik de fiets nog maar met moeite boven. We gaan allebei twee tassen ophalen en drijfnat van het zweet kunnen we weer verder op een beter pad. 

Het bijft even leuk, maar als snel gaat de route naar een gras pad. Op zich geen probleem. Maar het wordt smaller. En slechter. En smaller. En slechter. En smaller… tot het gewoon verdwijnt. Er zijn drie suggesties van wat het pad zou kunnen zijn. Lopend zonder fiets vind ik degene die het meest lijkt te kloppen met de route. We worstelen ons door de rimboe, Jur weet zich daarbij aardig open te halen aan de bramen. Gelukkig duurt het niet heel lang tot we het kruisende pad vinden. Volgens de route moeten we dat pad oversteken, maar de overkant ziet er niet beter uit. Gelukkig zien we op de kaart dat het mooie kruisende pad verderop vanzelf weer bij de route komt. Onze keus is snel gemaakt!

De route is afwisselend en door het warme weer extra vermoeiend. 

Als we een uitkijktoren tegenkomen, doen we alsof we niet genoeg lichaamsbeweging krijgen en klimmen we alle 216 treden op. De metalen wenteltrap lijkt wel te zingen onder onze voeten. 

Eindelijk boven zien met name bos, waar is al dat boerenterrein waar we over gefietst zijn?

Eindelijk zien we een dorp met horeca op de kaart, fijn! 

Maar vlak voordat we bij het cafe zijn, wordt er aan het spoor gewerkt. Jur lukt het om deze nieuwe hindernissenbaan over te steken maar ik zie geen mogelijkheid. 

Een vreselijk aardige jongen die aan werk is komt te hulp. Volgens Jur krijgt hij een veeg uit pan van de voorman, maar hij trekt zich daar niets van aan en helpt me toch. Alsof het niets is tilt hij de fiets met alle bagage op en loopt de route waarvan ik zonder wat dan ook al moeite heb. 

We genieten van de pauze en kijken op de kaart waar we binnenkort zouden kunnen stoppen. We zitten echter net op stuk zonder hotels. Er lijkt een pension vlakbij, dus we fietsen langs: niemand thuis, we bellen: antwoordapparaat. 

Dan toch maar weer verder; deeerste optie is een camping maar die is nog een flink stuk weg. Gelukkig dan wel een  leuke weg langs een reeks kunstmatige meertjes (voormalige bruinkoolmijnen). 

We komen maar met op tijd op de camping aan, maar gelukkig is er een trekkersveldje naast alle permanente plekken. Dat staat alleen behoorlijk vol met groete groepen redelijk luidruchtige jongeren. 

We hebben geen zin om te koken en besluite toch maar verderop op het ‘familiepark’ wat chinees te gaan eten. 

We zijn al onderweg als ik toch maar even de buienradar bekijk. Het gaat zo regenen en dan houdt het niet meer op tot een uur of vier vannacht.

Toch maar even terug naar de tent voor de regenjassen en wat spullen de tent ingooien. 

Dag 9 za 22-08-2026

Großkoschen – Schwarzheide

16km

Achat hotel

51.471442, 13.868554

Niet de meest ontspannen nacht. De regen klettert op de tent. Belangrijkste voordeel is dat dat bijna de herrie van diverse buren overstemt. Bijna. 

Vanaf middernacht zakt het volume van zowel buren als regen iets en kan ik toch slapen. 

Het is droog als we opstaan, maar de verwachting voor vandaag is niet best en zo te zien gaat de route de bossen weer in. 

Het eerstvolgende hotel is al heel snel en daarna duurt het weer heel lang. We hebben geen zin in de regen in combinatie met mogelijk lastige paadjes. 

Dus na 16km makkelijk fietspad staan we al om 10.00 uur op een weinig inspirerende plek bij een zakenhotel, waar een zeer vriendelijke dame ons een belachelijk vroege incheck toestaat. 

Wat volgt is een zeer luie rustdag waar we wat dingen uitspoelen, vanalles drogen voor de ventilator en verder heerlijk nietsdoen en verrassend goed eten voor zo’n saai hotel. Overigens heeft iemand van het hotel een raar gevoel voor humor: alle schilderijen in onze kamer hangen op z’n kop. 

Dag 10 zo 23-08-2026

Schwarzheide – Doberlug-Kirchhain

106km

Quartier Rautenstock

51.610734, 13.550079

Ik word een beetje misselijk wakker. Ondanks dat gaat het zeer lekkere ontbijt er gelukkig goed in. Maar de misselijkheid zakt maar niet. Nou ja toch maar starten met fietsen. 

Het is zonnig maar nog knap koud, dus toch maar op zoek naar een extra laagje. 

De route is vandaag eigenlijk meteen leuk en hoewel de misselijkheid nog een uur of 2 aanhoudt vermaak ik me meteen. 

De route gaat vrijwel de hele dag door bos en heide, grotendeels over goede gravel paden en stevig zand. 

Genoeg uitdaginen om nooit saai te worden, maar geen verdwijnende paden, onmogelijke of levensgevaarlijke hoogteverschillen, mijn hoogtevrees heeft vandaag vrij. 

Als we een klein stuk afkunnen snijden op een hlad fietspad doen we dat, want we zijn bijna bij een mogelijk pauzeplekje dat om 11 uur open gaat… alleen dus jiet op maandag en dinsdag blijkt als we aankomen. 

Er zijn een paar boompjes over de weg maar even een klein zetje en de fiets is erover. Wat zandpaden, maar het aantal keren te zacht om te fietsen is op 1 hand te tellen. Wat trage graspaden, maar niet te lang en fietsbaar. Veel grote plassen op de weg, maar we slalommen eromheen, en waar dat niet kan, zijn ze niet al te diep. 

Warme zon met veel schaduw en koude wind balanceren elkaar tot een aangename fietstemperatuur. 

Kortom een bijna perfecte dag. 

Grootste probleem is nog dat we ons wat vergissen in de afstand. We verwachten dat het zo’n 70-80km is tot het stadje waar we hotels gezien hebben. Uiteindelijk worden dat er ruim 100. En het is nog even flink zoeken naar een plekje. Uiteindelijk vinden we een hotel en er is nog 1 kamer vrij. We moeten over grote afstand naar elkaar zwaaien, maar we hoeven niet nog laat in de avond naar het volgende dorp!

Dag 11 ma 24-08-2026

We fietsen lekker verder, genieten van een heerlijke relaxte afsaling op gravel tot we afslaan. We gaan van naaldbos over op prachtig loofbos en het lijkt wel alsof iemand het licht uitdoet. Waar bij naaldbos de weg boven je open is, groeien hier de kruinen tot een dak. Eerder vandaag kwamen we een waarschuwingsbord voor wolven tegen en het Riodkapje-conplex doet mij denken aan het feit dat ik eigenlijk geen idee heb wat je moet doen als je wolven tegenkomt. 

Doberlug-Kirchhain – Luckenwalde

90km

Vierseithof

52.088968, 13.170058

Op een koude maar zonnige ochtend beginnen we de dag ontspannen. Misschien wat minder afwisselend dan gisteren, maar je zult mij niet horen klagen over voornamelijk goede gravel wegen door vooral bossen. 

We schieten dan ook lekker op en om een uur of 11 rijden we al het dorp in waar we onze lunchpauze bedacht hebben. Er zit een bakker in de Rewe supermarkt waar we wat drinken met wat lekkers erbij en we kopen wat broodjes voor een later moment. 

Dan komt ereen sms binnen. Het hotel…. We hebben niet betaald! Oeps, stelletje criminelen!

We zijn zo gewend om bij inchecken al te betalen, dat toen er vanochtend bij het uitchecken maar niemand kwam, we de sleutels maar neer hebben gelegd en gegaan zijn! Allebei geen moment aan gedacht dat we nog niet betaald hadden. 

40km terugfietsen, hoe leuk de route ook, is geen optie. Maar gelukkig kunnen we het regelen via de creditcard.

En waten we net rustig afgedaald, nu mogen we flink gaan klimmen op een stuk minder egaal pad dan net. Ik moet toch wat stukken lopen, maar ik vermaak me wel. Uiteraard ligt er ook weer een boom op het pad, maar gelukkig kunnen we er redelijk eenvoudig langs. 

Zelfs de afdaling loop ik een stuk, de ondergrond vertrouw ik niet en ik kom graag heel beneden. Gelukkig is het grootste deel van de ondergrond dan opeens van nauwelijks hobbelende betonplaten. 

Een stuk verderop komt onze route uit bij borden met ‘verboden te betreden’ en ‘gevaar ivm voormalig militair terrein’ aan beide kanten van de weg. 

Wat nu? De route gaat hier echt in!

We besluiten dat de waarschuwingen gaan om het bos zelf en dat de prachtige gravelweg toch veilig moet zijn. 

We volgen de route maar nemen ons wel voor geen voet buiten het pad te zetten. Dus geen plaspauzes bij een boom, geen broodje eten in de berm. En uiteraard hopen dat we nu geen verdwijnend pad krijgen, want geen doorsteek door de rimboe!

Maar de wegen blijven perfect gravel, zonder bomen over de weg of andere redenen een voet in het bos te zetten. 

Toch ben ik blij als we weer onder een hek doorduiken en we geen markeringen meer zien. 

Alhoewel blij? Want we zijn de gevarenzone nog niet uit of we belanden weer in de zandbak. 

Waar gisteren het fietsen over zandpaden vrij goed ging, is het nu weer een paar meter fietsen om weer meters te gaan sjorren aan je fiets, het toch maar weer te proberen, om meteen weer om te vallen. Zelfs Jurjan loopt hele stukken. 

Duidelijk het minst leuke en meest frustrerende stuk van de dag. 

Het helpt je wel de stukken gravel, gras en asfalt die volgen extra waarderen!

We komen toch nog redelijk op tijd aan en meteen het eerste hotel heeft nog plek. 

We betalen maar weer meteen bij checkin!

Qua eten is er op maandagavond niet veel open, maar we vinden niet ver van het hotel een vreselijk leuk klein Persich zaakje met bijzonder lekker en betaalbaar eten. 

Dag 12 di 25-08-2026

Luckenwalde – Rädigke

61km

Naturcamping Hoher Flaming

52.049543, 12.62142

‘Wel even lekker zo’n rustig begin’ roept Jurjan op het asfalt fietspad. Dat duurt natuurlijk niet lang en en minuutje later zitten we weer op zo’n ontzettend hobbelende met keien geplaveide weg. Maar daar moeten we maar wel dankbaar voor zijn, want het is wel duidelijk: zonder dat was het hier weer diepe zandbak geweest. Af en toe werken keien en zand even goed samen. Met een dun laagje zand worden de scherpe hobbels afgevlakt en de stevige ondergrond zorgt ervoor dat we niet in het zand wegzakken. 

Ik ben vandaag wakker geworden met geen zin, en helaas wil die ook niet echt komen. Soms heb je zo’n dag. Aan de route ligt het niet, die is zeker in de ochtend echt prima, als je de stukken zand je niet gek laat maken tenminste. 

Als we een leuk bospad ingaan, blijft het niet lang leuk. Daar is de oversteek die we al op een foto gezien hadden. 

Klein riviertje, beekje eigenlijk, niet heel diep maar de bodem ziet er niet uit alsof met sandalen erdoor de oplossing gaat zijn. Er zijn stenen waar Jur als een jonge hinde overheen dartelt alsof het niets is. Maar ik ben nu eenmaal een angsthaas. 

Jur speelt voor held en brengt eerst alle tassen en dan beide fietsen naar de overkant. Ik klauter op handen en voeten zonder ook maar iets mee te hoeven nemen, en vind zelf dat nog spannend. 

Ik voel me zo’n muts!

Even later ligt er op ons smalle paadje een fikse boom waar niet echt langs te manoeuvreren valt. Moeten we weer terug? Weer dat watertje over? Nee gelukkig is er een alternatief paadje dat ons al snel weer bij de route brengt. 

Mijn zin komt helaas nog steeds niet terug, hoe de wereld ook zijn best doet. Op een stuk zandpad waar we weer eens moeten lopen, springen 2 prachtige grote herten vlak voor ons langs ons pad over. 

Als we na een relaxte lange rechte gravelweg het bos uitgaan komen we op een oneindig voelende minder fijne weg tussen de enorme boerenvelden door. De zon brandt ondertussen aardig op ons hoofd. 

We zijn dan ook blij als we zo’n 10km voor de camping toch nog iets vinden waar we lekker een ijsje en een liter lekker koud alcoholvrij bier naar binnen werken. 

De camping blijkt er een te zijn waar we al eens eerder zijn geweest! We zijn toen in 1 dag van Berlijn naar hier gefietst, we doen er nu toch ietsje langer over. 

Dag 13 wo 26-08-2026

Rädigke – Brandenburg an der Havel

72km

SORAT Hotel  

52.41448, 12.553123

Net als 5 jaar geleden is de camping al vroeg niet stil meer. Grote vrachtwagens volgeladen met boomstammen denderen over de weg vlak langs de camping. 

Gebaseerd op de beschrijving verwacht ik vandaag vrij rustige mogelijk wat saaie landweggetjes langs boeren velden. Nou dat had ik dus mooi mis. 

Vandaag zit zo volgepakt met afwisseling en uitdaging dat ik de volgorde nu niet meer kan bedenken. 

Leuke maar uitdagende bospaadjes, gelukkig niet te technisch, maar wel smal, kronkelend en op en neer. Zandpaden, regelmatig net te fietsen, maar dan opeens los zand op een steile helling, waar Jur me moet helpen duwen om boven te komen. Verderop een zandhelling naar beneden waar ik blij ben dat zand zo remt. Enge bruggetjes, trappetjes en ik ben de tel kwijt hoeveel bomen er vandaag op de weg lagen. Gelukkig maar 2 waarvoor de tassen van de fiets moesten om ze er overheen te tillen. Als we langs een boerenveld moeten is het onfietsbaar. 

Graspaden waar het gras naast het pad bijna hoger is dan wij. Paadjes door manshoge varens of balsemien. 

Betonpaadjes met fietsonvriendelijke afwateringsgaten. 

Af en toe een stuk gravel, wat na het genieten van een heerlijke afdaling veel te snel weer ophoudt en verandert in een van bovengenoemde. 

Nadat we aan het eind van de middag eindelijk een plek hebben gevonden met een lekker koud glas alcoholvrij witbier, worden we nog getracteerd op een superleuk kronkelend maar supersmooth asfalt fietspad door bos terwijl er een eekhoorn de boom in schiet. 

Ons idee voor vandaag was: korte dag, dan hebben we de tijd om de stad te bekijken. Maar met zulke paadjes, ondanks dat we een paar keer zelfs wat hebben overgeslagen, is 70km niet snel te doen. Maar het was genieten vandaag, dan maar geen sightseeing. 

We zijn blij dat we het hotel vanmiddag al hebben geboekt, we gaan douchen, drinken ons biertje van de voucher die we gekregen hebben en gaan om de hoek heerlijk Indiaas eten. En ik vermoed: heel vroeg in slaap vallen. 

Dag 14 do 27-08-2026

Brandenburg an der Havel – Hohennauen

75km

Campingplatz Seeblick

52.66694, 12.343207

Voor de komende 250km staat in de omschrijving iets over veel zandpaden op dit traject. Gecombineerd met de twee heetste dagen van de week kijk ik daar wel een beetje tegenop!

Maar gelukkig valt het vandaag in ieder geval mee. We starten met bijna 20km asfalt en we hebben weer veel smalle bospaadjes, wat met dat warme weer wel lekker is vanwege de schaduw. 

Vrij van zandpaden is het zeker niet, maar de meeste zijn redelijk te fietsen. 

Op een van de slechte stukken, los zand wat ook nog eens vreselijk omgeploegd is door de grote logging trucks die hier het bos aardig aan het uitdunnen zijn, staat een man met een busje helemaal vast. Er zitten al boomstammetjes onder zijn wielen maar hij kan geen kant op. Zoals hij al zegt: jullie kunnen je fiets in ieder geval nog voortslepen. 

Ik hoop maar dat ie snel hulp kan vinden. Wij kunnen niks voor hem doen. Jur meldt het nog bij een van de bosbouwers maar die kan ook niets betekenen. 

Op een van de bosbaadjes stuiten we weer eens op een hellinkje met trap en steil zandpaadje ernaast. Ik strand halverwege op een plekje waar ik Jur er langs kan laten. Zelfs die komt maar met heel veel moeite boven. Bijna boven valt ie, met de fiets bovenop. Het ziet er dramatisch uit met een verdraaide enkel, maar gelukkig is er niks aan de hand. 

Bij mij maar weer de tassen eraf, dan kan ik met alleen de fiets met niet al te veel moeite de trap nemen. 

Uiteraard vandaag ook weer eens verdwijnende paadjes en hopen bomen op de weg. Maar eigenlijk is de warmte de grootste lastpost. 

En dan wordt het morgen nog warmer en volgens mij veel minder bos. 

We gaan het zien. 

Dag 15 vr 28-08-2026

Hohennauen – Bantikow

56km

Hotel am Untersee

52.939223, 12.451252

Het dreigt zelfs onverwacht vanochtend vroeg al te gaan regenen! We halen snel de laatste was binnen, maar het blijft bij een paar dikke druppels. 

Betekent wel dat we bewolkt beginnen ipv meteen de zon op de kop, gelukkig!

We beginnen ook nog eens met makkelijke weggetjes, dus wie weet valt het mee. 

Helaas: zo’n twee uur later breekt de zon door en wordt ook het fietsen zwaarder. Gras/zand-dijkjes in de volle zon is vermoeiend. 

Gelukkig ook af en toe wat anders maar het hobbelen over betonplaten (ook al zonder schaduw) werkt vandaag ook niet voor me. 

We gaan niet ver vandaag, na Bantikow is er een hele tijd niets qua overnachten. En ik ga als een natte dweil. 

We snijden zelfs verschillende stukken van de route af, waar we kiezen voor een kortere asfaltkeuze als we weer eens voor de ingang van een zandpad staan. 

Als we zo’n 15 km voor Bantikow (tijdens een van de short cuts) bij een leuk bistrootje een lange middagpauze houden, val ik gewoon bijna in slaap. 

We besluiten maar vast een hotelkamer te boeken, even genieten van wat luxe. 

Gelukkig worden we het laatste stuk nog even getrakteerd op een heel leuk stuk route, eerst over een glad fietspad en vervolgens over een leuk klein bospaadje, en beide met schaduw!

We zijn te vroeg bij het hotel, maar geen probleem, we mogen meteen inchecken in onze kamer met uitzicht op het meer. 

Na een heerlijke douche voel ik me weer een beetje mens. Dat versterken we met een tochtje met het pondje naar een eilandje waar we in de biergarten onder een parasol nu niet schuilen voor de zon, maar toch een beetje regen.